Κυριακή, 27 Μαΐου 2012

Ευτυχώς Δηλαδή Που Τελείωσε Η Eurovision

     Και του χρόνου, μας περιμένουν τα κρύα της Στοκχόλμης/ Γκέτεμποργκ/ οποιασδήσποτε σουηδικής πόλης. Ας κάνουμε, όμως, ένα bitchy flashback με ακόμα πιο bitchy σχολιασμό. Νομίζετε ότι θα σπάσει έτσι εύκολα το έθιμο που επικρατεί από το 2010 σε τούτο εδώ το blog;
              Πάμε για σχολιασμό λοιπόν.
    1. Γιουνάιτεντ Κίγκντομ: Στο Μέγαρο Μουσικής κάτι θα γινόταν. Στην Γιουροβίζιον, όμως, τίποτα.
     2. Χούγκαρι: Coldplayίλα στο Μπακού. Θα ήταν καλύτερο με μια πιο ροκ ενορχήστρωση.
     3. Αλμπίνια: Είναι κοντή, άσχημη και ντύνεται χάλια. Και δεν μπορώ να καταλάβω γιατί τσιρίζει τόσο πολύ. Και στα Λατινικά κιόλας.
     4. Λιθουένια: Κράτα τα μάτια σου κλειστά.
     5. Μπόσνια-Ερζεγκόβινα: Η βασιλίσσα της νύχτας.
      6. Ράσσια: Booty-shaking γιαγιάδες. Ετοιμαστήτε, θα παίζεται στα ραδιόφωνα μετά την Γιουροβίζιον αυτό. Και ξέρετε πως είναι τα ελληνικά ραδιόφωνα. Θα το κατσστρέψουν παρόλο που είναι συμπαθητικό.
      7. Άισλαντ: Είναι τόσο κλισέ και τόσο μέτριο που βαριέσαι να ασχοληθείς με αυτό.
       8. Σάιπρους: Θεά η Ήβη παρόλο που σαν τραγουδίστρια δεν την χώνεψα ποτέ μου.
       9. Φρανς: Σε σκηνική παρουσία παίρνει δέκα στα δέκα. Αλλά το τραγούδι είναι λίγο κάπως.
       10. Ίταλι: Εντάξει, η γυναίκα είναι θεά, αντιπροσωπεύει πλήρως την Μεσογειακή ομορφιά. Και το τραγούδι είναι αξιοπρεπέστατο.
       11. Ιστόνια: Αχ Γιάννη, αχ Κούλααααααααααααααααααααααααααααααααααα
      12. Νόργυε'ι': Σαρμπέλ εσύ είσαι;
       13. Αζερπάιτζαν: Η Λιόνα Λούις μετενσαρκώθηκε. Κι εγώ την είχα για εντελώς νεκρή!
       14. Ρουμένια: Οι αποστολές της Ρουμανίας είναι σαν τα τραγούδια του Χατζηγιάννη: Επαναλαμβάνουν τα ίδια λάθη εκνευριστικά πολλές φορές.
        15. Ντέρμαρκ: Σαν τραγούδι μου άρεσε, έχει κάτι από Maria Mena. Η μπάντα να συγχρονιζόταν μόνο.
        16. Γκρις: Τσουλέ χορευτικό, χάλια η προφορά της Ελευθερίας.
        17. Σουίντεν: Καλό τραγούδι τσεκ. Καλή σκηνική παρουσία τσεκ. Καλή φωνή τσεκ.
        18. Τούρκε'ι': Σαν να τραγουδάει ο Μαύρος Πιτ ft Μουργόλυκοι. Συμπαθητικό.
         19. Ισπάνια: *Χασμουρητά*
        20. Τζέρμανι: Cute τραγουδιστής. Πιο cute από ότι ήταν η Μέρκελ ποτέ της!
         21. Μάλτα: Μέτριο.
         22. ΠΓΔΜ: Η Φιλήνη καλέ, να τη!
         23. Ίρελαντ: Χωρίς την χαρακτηριστική κουπ, δεν πάνε πουθενά.
          24. Σέρμπια: Πόσο lame είναι να στέλνεις το ίδιο άτομο 500000 φορές στην Γιουροβίζιον;
          25. Γιούκρε'ι'ν: Ο στυλίστας θέλει τρελό ξύλο.
          26. Μολντόβα: Αυτά τα φολκλόρ στοιχεία της Μολδαβίας είναι που την έχουν καταστρέψει.
                   Επιλογική σκέψη:
   Φέτος, πήραμε ένα πούλο...όλα τα λεφτά! Αντίθετα, η Σουηδία άξιζε την πρωτιά. Κατά τ' άλλα ο γείτονας ψήφιζε τον γείτονα και όλοι έγλυφαν την διοργανώτρια χώρα. Εντάξει, πήγαμε άπατα γιατί το αξίζαμε, αλλά δεν θα έλεγα το ίδιο για την Κύπρο μιας που το κομμάτι της θα μπορούσε να παιχτεί σε όλα τα ευρωπα'ι'κά κλαμπ. Δεν θα συνεχίσω τις αναλύσεις γιατί, ε, ένας χαζός διαγωνισμός είναι, δεν θα μας βγάλει από την κρίση, ούτε θα σταματήσει το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Είναι απλά ένας τρόπος να περάσεις την ώρα σου ένα Σάββατο βράδυ μετά την βόλτα. Οπότε οι "αναλυτές" του Star να μας αφήσουν όπως επίσης κι όσοι παίρνουν στα σοβαρά τον συγκεκριμένο διαγωνισμό. Get a life!
      Τέσπα, μπράβο Σουηδία και του χρόνου στείλε Velvet ή Alcazar με την βοήθεια του Andreas Carlsson για να σε αγαπήσω περισσότερο από το πολύ που σε αγαπάω τα τελευταία χρόνια! Αν και η φετινή Eurovision ήταν ένα πραγματικό trainwreck κι ευτυχώς που τέλειωσε, η νίκη της ήταν το μόνο ευχάριστο πράγμα.
                      

Πέμπτη, 24 Μαΐου 2012

Get Playlisted By The Writer

             Λατρεύω τον τίτλο που έβαλα. Μόνο εγώ θα μπορούσα να τον γράψω.
                                       1) Fun ft Janelle Monae- Young
      Στην αρχή δεν μου άρεσε. Καθόλου μα καθόλου. Αλλά το ακούω αυτή την στιγμή που γράφω. Και μου έχει κολλήσει. Άγρια.
                               2)  Mr Little Jeans - Angel
        Τρεις λέξεις δανεικές για να το περιγράψω: Sexy, Naughty, Bitchy
                                                3) Millionares - Dat Boy
        Οι Millionaires δεν ακούγονται γενικά. Το μόνο κομμάτι τους που ακούγεται είναι το Stay The Night. Και το Dat Boy φέρνει σε Stay The Night. Approve. Κι αν νομίζετε ότι αυτό είναι έκτρωμα, τότε γι' αυτό τι θα πείτε;
                              4) The Cataracs ft Waka Flocka Flame & Kaskade - All You
                                       
            Εισαγωγή: Σπαστική. Αλλά αυτό "She said/Hey what?/ You are drinking too fast" μέρος και το sample από Kaskade σε κάνουν να αλλάξεις γνώμη. Αν πέταγαν και τον ράπερ από το τρένο...από το τραγούδι ήθελα να πω, θα είχε κι ένα αξιοπρεπές middle 8.
                                                  5) Katy Perry - Wide Awake
                                           Η καλύτερη μπαλάντα της so far.   
                                     6) Best Coast - Why I Cry
        Δεν ξέρω γιατί, αλλά λατρεύω την κλάψα της Bethany στο συγκεκριμένο τραγούδι.
                                    7) Icona Pop - I Love It
                           Το πιο bitchy χορευτικό τραγούδι του 2012.  Shake it bitch!           
 Αυτά για την ώρα. Άντε, γιατί η Γιουροβίζιον υποτιμάει τα μουσικά μας γούστα και πρέπει να τους δείξω ότι κάτι τέτοια θέλουμε να ακούμε!                                       

Τετάρτη, 23 Μαΐου 2012

Eurovision 2012: Δυόμιση (Σχεδόν) Χαμένες Ώρες

                 
   Απορώ με τον εαυτό μου που βλέπω Γιουροβίζιον ακόμα. Στα δεκαεφτά μου χρόνια έχω καταλάβει το κιτσαριό του συγκεκριμένου διαγωνισμού. Άρχισα να παρακολουθώ αυτόν τον διαγωνισμό το 2006, στην τρυφερή ηλικία των έντεκα ετών. Ενθουσιάστηκα τότε σαν μικρό παιδάκι. Κι όλα τα παιδιά τότε, κυρίως με τους Lordi (τα τέρατα που πήραν την πρώτη θέση). Και η Γιουροβίζιον του 2007 έχει αποτυπωθεί στην μνήμη μου. Τρυφερή παιδική ηλικία.
       Από το 2011 και μετά το να βλέπω Γιουροβίζιον (ειδικά ημιτελικούς, τελικούς βλέπουν κι αυτοί που δεν τους νοιάζει τόσο ο συγκεκριμένος διαγωνισμός)  το θεωρώ χαζή συνήθεια. Αλλά το βλέπω παρόλα αυτά! (πέστε να με πλακώσετε, θα έχετε δίκιο!)
      Φέτος ο πρώτος ημιτελικός ήταν πραγματικά για κλάματα αν εξαιρέσουμε κάποια σημεία. Θα έλεγα ότι η εμφάνιση μας ήταν πολύ τσουλέ κι ότι η Ελευθερία Ελευθερίου έχει πολύ βλάχικη προφορά (μέινιακ προφέρεται μωρή, όχι μίνιακ!). Αντίθετα, η Κύπρος είχε πολύ καλή σκηνική παρουσία και καλύτερη προφορά κι εκτός αυτών, για κομμάτια σαν το La La Love sites σαν το Popjustice σκίζουν τα σουτιέν τους. Πολύ καλή ήταν κι η Δανία, το τραγούδι ήταν πολύ καλό για τα επίπεδα του διαγωνισμού. Επίσης αγαπάμε Jedward για κάποιον περίεργο λόγο κι η Ελβετία τρωγόταν. Για τα υπόλοιπα, ήταν για τα μπάζα πολύ απλά, "πάρτον έναν και χτύπα τον άλλον ένα πράγμα" και θα ξεχαστούν αμέσως μετά τον διαγωνισμό εκτός από το Party For Everyone της Ρωσσίας που θα θεωρηθεί το νέο "Loca People" οπότε θα μας τα πρίζει για όλο το καλοκαίρι.
        Τον δεύτερο ημιτελικό δεν θα τον δω. Όχι, με τίποτα. Δεν θα χαραμίσω το βράδυ μου εγώ για να δω όλο το κιτσαριό να παρελαύνει! Πάμε για τελικό κατευθείαν. Δεν την ξαναπατάω εγώ έτσι. Είμαι αρκετά bitch για να υποκύψω σε αυτό.

Δευτέρα, 30 Απριλίου 2012

Εγώ Αυτά Έχω Καταλάβει....

   Κάποτε, τα πράγματα στις σχέσεις ήταν πολύ απλά: προξενιό, γάμος, παιδιά. Αλλά μιλάμε για αιώνες πριν. Είναι 2012, όμως, και τα πράγματα έχουν εξελιχθεί. Σήμερα, κι οι έφηβοι κάνουν σχέσεις. Και πάνω σε αυτό θα κάνω την διατριβή μου. Ή μάλλον όχι τόσο σε αυτό όσο σε αυτούς που τις κρίνουν. Γιατί έχω κάτι τρανταχτά παραδείγματα...όλα τα λεφτά!
    Παράδειγμα υπ' αριθμόν 1: Ένα ζευγάρι τα έχει για πολύ καιρό.
    Τι σκέφτονται μερικοί: Έχουν κάνει τουλάχιστον μια φορά σεξ. Κι αυτό είναι αμάρτημα. Και μεγάλο κιόλας. Μα να επιδίδονται σε τόσο άσεμνες πράξεις;
   Τι λέω εγώ: Μήπως, λέω εγώ, μήπως δεν είναι το σεξ που ενώνει το ζευγάρι, αλλά η αγάπη; Και να το έχουν κάνει πράγματι, γιατί το θεωρήτε άσεμνο; Γιατί τα παιδιά είναι κάτω των 18; Αυτού του είδους οι ορέξεις δεν έχουν όριο ηλικίας. Το θες; Το κάνεις. Το θέμα είναι να μην το κάνεις γιατί θες μόνο να καυχηθείς γι' αυτό στις κολλητές σου/ στους κολλητούς σου. Τότε στα τρένα!
         Παράδειγμα Υπ' Αριθμόν 2: Κορίτσι με τάσεις ζήλιας τα έχει με αγόρι. Αγόρι χωρίζει κορίτσι και μετά από καιρό τα φτιάχνει με άλλη. Κορίτσι βρίζει με την κλίκα της την άλλη κοπέλα.
 Τι σκέφτεται η κλίκα της: Ξύλο, ξύλο, ξύλο!
Τι σκέφτομαι εγώ: Πρώτον, κοπελιά μου, αν πράγματι δεν ήθελες να σου τον "κλέψει" η άλλη, να μην του φερόσουν έτσι. Όχι, δεν έκανε like στην φωτογραφία της άλλης στο Facebook γιατί θέλει να την παντρευτεί. Απλά του άρεσε η φωτογραφία. Και μπορεί η κοπέλα της φωτογραφίας να είναι ωραία σε φάτσα και να τον ξενερώνει άγρια ο χαρακτήρας της. Δεν το ξέρεις αυτό. Τώρα μείνε να σκαλώνεις όταν τον βλέπεις με την νυν. Κάτι πρέπει να σου θυμίζει την ανικανότητα σου.Δεύτερον, παρ' το απόφαση, είσαι μια κρυφοκαγκούρισα όπως κι η κλίκα σου. Αυτό σε βάζει αυτομάτως στην μαύρη λίστα μου κι αν βγεις από εκεί, σφύρα μου κλέφτικα! The writer's black list is like hell, you don't want to end up here but your actions make you end up here like it or not.
                                    και
      Παράδειγμα Υπ' Αριθμόν 3: Κοπέλα δεν στέκεται ικανή να κρατήσει το αγόρι της και τον κράζει.
Τι λένε οι άλλοι: "Ναι, ναι, κούκλα μου, σε καταλαβαίνω, κι εγώ τα έχω περάσει αυτά"
Τι λέω εγώ: Αν ήσουν άξια, θα τον κρατούσες. Το κράξιμο είναι η μεγαλύτερη μορφή δειλίας οπότε άσε αυτήν την τακτική. Move on bitch! Άσε τα delete από το Facebook και το κράξιμο και επιτέλους, ασχολήσου με κάτι άλλο αντί να σκαλώνεις όταν τον βλέπεις. Φίλες έχεις, αυτοπεποίθηση φρόντισε να βρεις. Αλλιώς θα σου αφιερώνω ισόβια τον στίχο "Θα θελα να χα την δύναμη να δω ότι δεν είσαι βλαμμένος όταν τρέχεις πίσω από τον ίδιο άνθρωπο και φέτος". Και που ξέρεις, ίσως βρεις κάποιον που να σου ταιριάζει περισσότερο από αυτόν.
                Αυτά είναι από τα πιο συχνά παραδείγματα πλέον. Θάνατος σε όσους τα ακολουθούν! Κι ας είναι η ηλικία της εφηβείας παράξενη! Δεν πειράζει, να περάσετε στην ενηλικίωση ψυχρά κι απότομα τότε! Ή να ψοψίσετε!
                   Και τώρα ας ξεδιπλώσω την ρομαντική μου πλευρά. Και θα την συνοδεύσω με μια εικόνα από την πραγματική ζωή που έρχεται και δένει με το τραγούδι. Όσο το ακούτε, μπορείτε να διαβάσετε την παραγραφούλα αυτή:
"Ήταν ευτυχισμένος. Πιο ευτυχισμένος από ποτέ. Παρά την ταλαιπωρία, εξακολουθούσε να χαμογελάει. Γιατί την είχε δίπλα του. Είχε περάσει πραγματικά πολλά μαζί της, σαν να ήταν μαζί της εδώ και κάτι χρόνια. Την έβλεπε κι αυτήν να είναι ταλαιπωρημένη. Την φίλησε στον λαιμό. Εκείνη χαμογέλασε. Η απόλυτη ευτυχία: να βλέπει αυτό το χαμόγελο στα χείλη της"
   
                 
              Εμπνευσμένο από αληθινές ιστορίες.
     

Σάββατο, 28 Απριλίου 2012

Fake, Fake, Fake.....

     Οι fake γκόμενες που έχουν διασκορπιστεί σε όλες τις ανεπτυγμένες χώρες. Και, ναι, θα τις κράξω. Αυτή δεν είναι η δουλειά μιας -κατά βάθος καλοπροαίρετης- bitch άλλωστε; Δεν γράφω που δεν γράφω πολύ, τουλάχιστον να γράψω κάτι ποιοτικό και bitchy.
     Όλοι έχετε γνωρίσει έστω και μια fake γκόμενα. Αν μου ζητούσαν να περιγράψω το "είναι" μιας τέτοιας κοπέλας (keep on dreaming, keep on dreaming...), θα έλεγα τα εξής:
"Σκεπασμένη με 1000 κιλά make up κι έχοντας χρησιμοποιήσει τουλάχιστον 1-2 φορές στην ζωή της βαφή μαλλιών, μια fake γκόμενα προσπαθεί να προκαλέσει με την προσωπικότητα της. Ή το παίζει χαζή σαν το είδωλο της, την Πάρις (Χίλτον καλέ!) ή το παίζει έξυπνη. Με την πρώτη περίπτωση, απλά γέλα και μην περιμένεις να είναι τόσο χαζή όσο φαίνεται. Η δεύτερη, όμως, είναι ακόμα χειρότερη. Θα σου σπάσει τα νεύρα υποστηρίζοντας πως ότι κάνει η ίδια είναι παράδειγμα προς μίμηση και ακόμα και να σου περιγράψει ένα λάθος της, θα το κάνει να φανεί ασήμαντο. Καπνίζοντας το τσιγαράκι της και περιγράφοντας την τέλεια βραδιά της στο D.C. που πέρασε καθώς και το μεθύσι του Σαββάτου, λέει καλά λόγια για όλους, ακόμα κι αν δεν τα εννοεί. Και φυσικά θα χαμουρεύεται με κανέναν που και που, κανέναν που θα νομίζει ότι θα διαρκέσει πολύ η σχέση τους, για να μην ξεχνάει το έθιμο."
    Εντάξει, αυτό το είδος γκόμενας είναι απλά τράτζικ που λέει κι η Τασούλα (κακό που μας κάνουν οι διαφημίσεις τελικά!). Κι εντάξει, θα μου πείτε ότι δεν έχω λόγο ν' ασχολούμαι με αυτές. Αλλά ό,τι κινείται και μου ξυπνάει τις bitchy τάσεις μου, πρέπει να το θάψω, πως θα γίνει; Πως να μην θάψω κάποια που το παίζει τέλεια ενώ δεν είναι, που μου προκαλλεί περισσότερες τάσεις για εμετό απ' ότι τα άγνωστα κείμενα του - συγνώμη παλιόβλαχε που γράφεις το "εις" ως "ες", αλλά δεν με ενδιαφέρει που θα τρίζουν τα κόκκαλα σου - Θουκυδίδη;
     Γιατί δεν πιστεύω ότι ξέρουν ποιο είναι το νόημα της ζωής τους. Ναι ρε αγάπη, θα ντυθείς, θα βαφτείς, θα πας στο κλαμπ, θα καπνίσεις, θα πιείς, θα μεθύσεις, θα ξυπνήσεις με το κεφάλι καζάνι...και μετά; Τι πραγματικά θες να πετύχεις; Δεν είναι η ζωή έτσι. Υπάρχουν και προβλήματα. Η ζωή σου δεν είναι τόσο τέλεια, είναι πιο fake κι από τα χείλη της Heidi Montag! Γιατί δεν έχεις ουσιαστικούς στόχους, ούτε ξέρεις τι θες πραγματικά...και δεν μου λες, μετά από το hangover σου το Σάββατο, νιώθεις πραγματικά καλά; Ξέρεις ποια πραγματικά είσαι; Ποιο θα είναι το μέλλον σου; Να παραμείνεις το άχρωμο κι άοσμο άτομο που είσαι και τώρα; Ναι, ίσως σπουδάσεις. Ναι, ίσως και να βρεις δουλειά. Αλλά ποτέ δεν θα μάθεις ποια πραγματικά είσαι.
                                             Διαχρονική αξία.

Τετάρτη, 28 Μαρτίου 2012

The Writer's Black List : 6 Bitchy Παράπονα

                                                     Θέλετε και πρόλογο; Πολλά θέλετε!
                 
                                                    1) Προς τα κορίτσια:
α)  Απορώ γιατί λέτε "άχου!" όταν ακούτε ότι ένα αγόρι κλαίει για ένα κορίτσι. Καταλαβαίνω ότι σημαίνει αυτό πως το αγόρι αγαπάει πραγματικά το κορίτσι κι αυτό είναι ρομαντικό κτλ κτλ, ΑΛΛΑ ΝΑ ΛΕΤΕ "ΑΧΟΥ" ΜΕ ΤΟΝ ΠΟΝΟ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ; ΠΑΤΕ ΚΑΛΑ;
β) Μην το παίζετε υπεράνω στ' αγόρια. Όσο κι αν σας πονάει, τα δυο φύλα γεννήθηκαν για συμπληρώνουν το ένα το άλλο (όσον αφορά για το πως, μπορώ να σας κάνω ολόκληρη διατριβή). Αν αυτό δεν το δέχεστε, then you can go die!
                     
                                                     2) Προς τους χρήστες του Facebook:
α) O Oscar Wilde λέει ότι "Η αντιγραφή είναι η μεγαλύτερη μορφή κολακείας". Το πολύ copy paste, όμως, δεν είναι κολακεία. Αντίθετα είναι η μεγαλύτερη μορφή μαλακίας! Δεν έχεις τίποτα να πεις; Ε, μην πεις. Δεν θα υποφέρει το Facebook από την απώλεια ενός ακόμα χαζού, χιλιοκλεμένου status!
β) Μην ξαναδώ να πετάγεται παραθυράκι μπροστά μου που να λέει "Like please" ή "Κάνε like" ή οτιδήποτε που έχει σχέση με like. Αν θέλω, κάνω like. Ο οποιοσδήποτε εξαναγκασμός δεν θα σας κάνει να αρέσετε περισσότερο.
                           
                                            3) Προς τα ελληνικό mainstream ραδιόφωνο:
α) Το να βάζετε ένα τραγούδι 24 ώρες το 24ωρο δεν σημαίνει αυτόματα ότι θα μας κάνει να μας αρέσει. Αντίθετα, ο μέσος νοήμων άνθρωπος θα αγανακτήσει και θα θέλει να σας βάλει την playlist....στα σκουπίδια.
β) Για όνομα του Θεού, μην ξανακούσω άλλο remix του Rolling In The Deep, Set Fire To The Rain ή Someone Like You! Είναι τραγούδια που δεν είναι προορισμένα να remixαριστούν και να χορεύονται στα κλαμπ, ειδικά το τελευταίο. Είναι σαν να κάνετε remix ποιήμα του Καρυωτάκη. Τα ποιήματα του Καρυωτάκη είναι για να μελαγχολείς, όχι για να τα χορεύεις πολύ απλά.
              Άκυρη μουσική έξοδος, αλλά δεν πειράζει, το έθιμο είναι έθιμο.
                   If you don't like how we play, then change the record ;)
       

Τρίτη, 13 Μαρτίου 2012

Eurovision 2012: Αφροδισιακά, Πάρκιγκ, Μέλισσες Κι Ιστορίες

          H Eurovision δεν με ενδιαφέρει και πολύ πλέον, αλλά έναν σχολιασμό πρέπει να τον κάνο, έστω και για το τυπικό της υπόθεσης.
                                            1) Dora - Baby I'm Yours
           Ξεκαπατικωτούρα, της ξεπατικωτούρας, ω ξεπατικωτούρα.... Πέρνουμε την συμμετοχή των Αντίκ και της προσαρμόζουμε σε άλλους στίχους. Στοιχηματίζω ότι ο στιχουργός, βέβαια, κόπηκε στο Lower.
                                                    2) Cassiopeia - Killer Bee
       Δεν πρόκειται να το ακούς για όλη μα όλη την χρονιά, αλλά εκείνη την μια και μοναδική φορά που θα το ακούσεις, θα σου τραβήξει την προσοχή. Οι κοπελιές έχουν καλή σκηνική παρουσία. Αυτά τα δυο στοιχεία θα μας ήταν αρκετά για αυτόν τον διαγωνισμό.
                                  3) Velvet Fire - No Parking
     Σπαστικό όσο δεν πάει. Οι κάτοικοι του Μπάκου θα έφευγαν κουφοί μετά απ' αυτό, είμαι σίγουρη. Epic comment που βρήκα στο Youtube:         
Η δηθενιά είναι που μ εκνευρίζει.Έτυχε να βλέπω το "υπέροχο" κανάλι star και έκαναν δηλώσεις πριν κάποιες μέρες αυτοί οι δύο.Ο τύπος είπε "απαραίτητο ΑΞΕΣΟΥΑΡ μου είναι η κιθάρα".Uber fail.Kill it with fire.
Έτσι ρε Ελλάδα!Ασχολήσου με την Eurovision κι άσε εμάς να τραβάμε τα euroβίζια μας.
                 και το αφροδισιακό νόσημα....εχμ...τραγούδι που θα μας εκπροσωπήσει σε αυτό το πανυγηράκι:
                                                     4) Ella Rose- Aphrodisiac              
             Εντάξει, ακούγεται...Τουλάχιστον μετά τον Αλκαίο και τον Λούκα, θα πάμε με κάτι υποφερτό. Είναι λίγο σκυλο-χαζο-ποπ, αλλά δεν πειράζει, πρέπει να δείξουμε κάτι από Ελλάδα ρε γαμώτο.
                   Αντίθετα, πιστεύω ότι κάτι θα κάνει η συμμετοχή της Κύπρου.